Source: Digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren

2 links

www.dbnl.org > Anil Ramdas
Antiracisme
1 jan. 1992 - Er zijn zinnen die zo raak zijn dat ze ook lichamelijk pijn doen. Zoals die van Abram de Swaan, in Verdriet en Lied van de Kosmopoliet: ‘Juist degenen die op het punt staan in de omringende samenleving op te gaan, cultiveren graag een ressentiment tegen de meerderheid; zo betuigen zij in het negatief hun trouw aan de eigen groep, al is er weinig anders dat hen daar nog houdt.’ De Swaan heeft het hier over de hoger opgeleide migranten die zich vastklampen aan de cultuur van het land van herkomst, omdat ze zich gegriefd voelen door de raciale vooroordelen in de samenleving. Die gegriefdheid is meestal terecht, zegt hij, maar men houdt haar ook moedwillig in stand: als teken van saamhorigheid, als ‘onderhoudswerk’ voor groepsbindingen die aan het slijten zijn. Gewoonten en tradities worden met kracht gehandhaafd om de eigen groep niet te verraden en om een uitzonderlijkheid in de samenleving te bewaren.
 · black-struggle · identity